19-04-15

Waterkerssoep


Van de week kwam ik op de crèche en daar vertelden ze dat Annick tijdens de lunch had zitten smullen van de 'soupe au cresson'. Oftewel waterkerssoep. Ik verbaas me nog iedere keer over de gerechten, die de kleine hummels tijdens de 3-gangen (!!!) lunch voorgeschoteld krijgen. Wel even andere koek dan een boterham met pindakaas (hoewel mijn meiden daar ook dol op zijn).

Ik wilde deze soep ook wel eens proeven en ging thuis gelijk aan de slag. Inderdaad erg lekker. Zacht, met een apart nasmaakje in de lijn van rucola en spinazie. Ik snap Annickje goed en ook van mijn variant heeft ze, samen met haar grote zus Marie, papa & mama genoten. Ook eens uitproberen? Zo maak je hem:

Recept: Waterkerssoep

Ingrediënten:

- 1 wortel
- 1 stengel bleekselderij
- 1 ui
- 2 eetlepels olijfolie
- 100 gram waterkers
- 600 ml kippenbouillon
- 100 ml room

Bereiding:

- Snijd de wortel, bleekselderij en ui in kleine blokjes.
- Verhit de olijfolie in een soeppan en fruit daarin de wortel, bleekselderij en ui zo'n 5 minuten.
- Voeg dan de waterkers toe en giet de kippenbouillon erbij.
- Breng het geheel aan de kook, draai dan het vuur laag. Doe de deksel op de pan en laat het geheel 20 minuten pruttelen.
- Pureer de soep en voeg de room toe.
- Roer alles nog even goed door elkaar.
- Schep de soep in kommen en serveer. Bon appetit!

17-04-15

Kip met mango


Dit is nou echt zo een 'ideaal-voor-een-doordeweekse-avond' maaltijd. Ik weet dat veel mensen niet zo van fruit in het avondeten houden, maar geloof me. Dit is echt lekker. Het fijne aan mango is dat het heel subtiel zoet is en je dus niet zo'n 'fruit, fruit' smaak krijgt als je snapt wat ik bedoel. Op deze manier geef je een eenvoudige kipmaaltijd echt een boost. Heerlijk met cruchy cashewnoten erdoor. Ik serveer deze kip met mango met eiernoedels erbij.

Dit recept is gebaseerd op variant met varkensvlees, die ik een keer zag op het leuke blog van Caroline Brouwer - een begrip in de Foodblogwereld. Op haar receptenblog staan de meest uiteenlopende recepten met prachtige foto's. Die foto's worden trouwens gemaakt door haar echtgenoot.

Recept: Kip met mango
Voor 2 personen

Ingrediënten:

- 150 gram eiernoedels
- 200 gram kipfilet
- 1 ui
- 1 teen knoflook, geperst
- 1 eetlepel sherry
- 1 eetlepel ketjap manis
- 1 eetlepel olijfolie
- 1 eetlepel bruine basterdsuiker
- sap van 1/2 citroen
- 1 eetlepel sesamolie
- 1 mango
- 25 gram gezouten cashewnoten
- zout & peper

 Bereiding:

- Snijd de kipfilet in kleine blokjes.
- Pel en snipper de ui en doe die samen met de kipfilet in een kom.
- Roer de knoflook, sherry, ketjap, olijfolie, bruine suiker en het citroensap erdoor.
- Voeg royaal zout en peper toe en meng alles goed door elkaar.
- Dek de kom af en laat het geheel 15 minuten marineren.
- Schil de mango en snijd het vruchtvlees in blokjes.
- Zet een pan met ruim water aan de kook en kook de eiernoedels volgens de gebruiksaanwijzing.
- Verhit gelijktijdig de sesamolie in een koekenpan en kieper de kipfilet erin (hou het marinadevocht achter). - Bak de kip op middenhoog vuur in zo'n 6 minuten gaar (hangt uiteraard af van de grootte van je kipblokjes) . Voeg dan de mangoblokjes toe en bak nog 2 minuten.
- Giet dan het marinadevocht erbij en roer de cashewnoten erdoor.
- Giet de noedels af en roer ze door het kipmangomengsel. Verdeel over de borden en serveer. Bon appetit!

Benieuwd naar het originele recept van Caroline? Klik HIER

15-04-15

Samen koken op afstand - Ricotta yoghurt taart

 
Voor de 3e en 4e testsessie van Samen koken op afstand hebben Inge en ik recepten gekozen uit 'de zilveren lepel'. Een enorme pil, die eigenlijk maar een beetje in mijn boekenkast stof staat te vangen.  Allebei koken we er eigenlijk bijna nooit wat uit. De opmaak is ook niet heel aantrekkelijk. Wij zijn meer van de 'kijk-kookboeken'. Denk aan Tessa Kiros en Annabel Langbein. Inge koos de ricotta-yoghurt taart.

Wat vond ik ervan?
 Ik ben niet zo'n ricottafan. Een beetje nietszeggende kaas met een korrelstructuur. Ik zou, zeker voor een taart, eerder gaan voor zachtromige mascarpone. Een uitdaging dus - dit recept - geen taart, die ik normaal gesproken zo één twee drie zou kiezen. Groot pluspunt van deze testsessie: Het is een makkelijk, helder geschreven recept en de taart is normaal gesproken vrij snel gemaakt. In mijn geval viel dit toch wat tegen, want ik besloot om hem samen met Marie te maken. Eigen schuld, dikke bult. Deze taart is niet geschikt om met een driejarige te bakken. Wat ik echt opvallend vond aan het recept is dat er best veel Maïzena doorheen gaat en om één of andere reden krijg ik daar altijd de kriebels van. Ik vind het rotspul. De taart werd daardoor ook wel heel erg 'gummig' van structuur.

 Ik vond hem ook nog eens bijzonder smakeloos. Mijn meiden vonden hem heerlijk. Grappig hoe dat werkt en gelukkig maar, want anders was hij in zijn geheel in de prullenbak terecht gekomen. Omdat hij zo stevig is, kan je de taartpuntjes zo uit het handje afhappen. Wat mij betreft niet voor herhaling vatbaar, maar als je een 'neutrale' kindertaart zoekt dan kan je met dit recept uit de voeten.

 
Wat vond Inge ervan?
'Bericht van Lies: heb jij de zilveren Lepel? Zullen we daar iets uit koken? Zoeken we beide iets uit. Boek is dik zat' 
Euhm ja dat boek heb ik. Ik kook er dus nooit uit.....ik zoek mijn kookboeken altijd uit op mooie kaften, prachtige foto's, fraaie vormgeving, stevig papier en uiteraard heerlijke recepten. Aan de eerste criteria voldoet het boek niet. Maar ja een must have hè, iedereen is er lovend over dus toen die een keer in de bonus was bij de AH nam ik hem toch mee. Hij bleef dus tot deze testsessie dicht. Al zoekend naar een recept was er weinig waarvan ik dacht: yam, lekker! Uiteindelijk koos ik de ricottataart. Een kort recept, mét maizena dus ik was benieuwd. Het leek me op voorhand wel een wat flauwe taart maar die Italianen weten wat lekker eten is dus dat komt goed.
 
Ik kan kort zijn: het kwam niet goed. De taart is redelijk easy te maken, zeker als je geen kind hebt dat de maizena laat vallen. Wel wordt maizena net cement dus ik vond het een klus op de klontjes eruit te krijgen. De taart zelfs smaakt zoals ik al dacht nergens naar en ook vriend P. die mee mocht testen vond het niks. Zoon T. kwam wat later, vroeg: 'wat is dit?' En op mijn antwoord: ricottataart maar geen topper' kwam als weerwoord: 'en waarom hebben jullie dan al de helft op?' Kortom hij hapt prima weg maar de smaak is zeer vlak. Oh en de andere helft hebben we toch maar weggegooid. 

Wil je deze taart zelf eens een keertje maken?
Het recept staat op pagina 1069 van De Zilveren Lepel.


Zoals gezegd hebben we ook voor de 4e testsessie nog een recept uit de Zilveren lepel gemaakt. De 'smakelijke rundvleesrolletjes' wel te verstaan. Was dat gerecht wel een succes? Dat hoor je binnenkort.

13-04-15

Heerlijk culinair boek van Peter Mayle

Peter Mayle, wie kent hem niet?! Zijn boek 'Een jaar in de Provence' is een mega bestseller en eigenlijk een soort  'ik vertrek' in boekvorm. Een boek vol humor over een Engelsman, die in Frankrijk gaat wonen en ons een kijkje geeft in zijn leven nieuwe leven. Strubbelingen met locals, de bureaucratie en gewoon compleet onbegrip over onlogische dingen. Een feest van herkenning voor mij natuurlijk.

Dus toen ik laatst ontdekte dat hij ook een boek heeft geschreven over Franse culinaire feesten, moest ik dat natuurlijk gelijk hebben. In 'Food Lessons - adventures with knife, fork and corkscrew' dompelt Peter zich onder in de wereld van de eetfestijnen en neemt ons mee op zijn culinaire avontuur.

Zo woont hij een mis bij - gewijd is aan de zwarte truffel; is hij gast erelid van de commissie van het jaarlijkse kikkerbillenfeest in Vittel, bewondert hij de beroemde Bresse kippen en bezoekt hij een heuse wijnmarathon. Hardlopers die verkleed (!) van wijnchateau naar wijnchateau rennen - hilarisch.

Na een jaar lang diverse eetfeesten te hebben bezocht last hij een detoxweekend in, want na al dat eten mag er wel wat af. Ook dit detoxen levert weer een heerlijk verhaal op. Hij gaat namelijk met zijn vrouw naar een extreem luxe kuuroord van Michel Guerard, dé Franse chef van de slanke keuken. Detoxen met een hoog gastronomisch gehalte dus. Tja, daar zou ik ook wel heen willen. Op Michelin ster niveau afslanken blijkt bepaald geen straf.

OK; wat vind ik van dit boek?
Fantastisch! Dit boek is een ode aan de Franse eetcultuur. Op een uniek geestige manier laat Peter zien hoe serieus en soms volkomen over-de-top Fransen met eten bezig zijn. Die culinaire feesten zijn echt heel leuk om te bezoeken. Wij hebben hier ook al diverse varianten (kaas-, truffel- en aarbeienfeesten) bijgewoond.
Een absolute aanrader voor Francofielen en mensen die dol zijn op eten en culinaire verhalen.

Wil je het boek ook lezen? Bestel het HIER

12-04-15

Ottolenghi saus met sumak

Deze saus maakte ik bij de kalkoen-courgette burgers, waar ik vrijdag over schreef.  Het is eigenlijk een heel lekker alternatief voor klassieke knoflooksaus. Door het gebruik van Griekse yoghurt is hij veel frisser en de sumak zorgt voor een pittig zuurtje. Top, maar wees gewaarschuwd: de nasmaak is zeker niet minder 'knoflookachtig' dan bij een 'normale' knoflooksaus. Deze saus past heel goed bij de wat lichtere vleessoorten 'kip, kalkoen en kalfsvlees'. Ook lekker als dip voor een crudité-schotel. Zo maak je hem.

Recept: Ottolenghi saus met sumak
Voor 1 grote kom

Ingrediënten:

- 100 gram crème fraiche
- 150 gram Griekse yoghurt
- rasp van 1 citroen (ongeveer 1 theelepel)
- 1 eetlepel citroensap
- 1 teen knoflook, fijngewreven
- 2 eetlepels olijfolie
- 1 eetlepel sumak
- zout & peper

Bereiding:

- Roer alle bestanddelen goed door elkaar en voeg heel royaal zout en peper toe om het geheel goed op smaak te brengen.


Bron: Deze saus komt uit Jeruzalem - van Ottolenghi.


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...